Ο ψυχολόγος, το όνειρο, και η φωτεινή επίσκεψη της σκιάς...

Μια επίσκεψη της αθέατης ψυχής.

Μια κάθετη τομή στην ψυχοπνευματική μου ενάργεια.

Συνέβη την παραμονή της γέννησης του πρώτου μου παιδιού.

Ένα οξύ, υποχθόνιο άγχος που είχε κάνει την εμφάνισή του με την μορφή έρπητα με είχε εξουθενώσει τις προηγούμενες ημέρες.

Εκείνο το βράδυ όμως που δωρίστηκε μια ενόραση με τον μανδύα ενός φωτεινού ονείρου από τον χώρο της σκιάς:

Γοητευμένος εξερευνούσα με θαυμασμό κι έκπληξη ένα τεράστιο σπίτι…

Αναρίθμητα τα δωμάτια.. Έμοιαζε διώροφο.

Σε κάθε δωμάτιο που επισκεπτόμουν, καθώς σαν επισκέπτης τα περιδιάβαινα, συναντούσα ένα άλλο, νέο πλαίσιο! Τελείως διαφορετικό κάθε φορά!

Κάθε δωμάτιο του σπιτιού ένας άλλος κόσμος…!

Μια νέα, διαφορετική πολυπληθή παρέα από άγνωστα σε μένα άτομα, χαρακτήρες και πρόσωπα, άλλη αισθητική και διακόσμηση. Ένα ιδιαίτερο κλίμα συντροφιάς…

Περνούσα από χώρο σε χώρο, αρμέγοντας με τις αισθήσεις μου την πρωτόγνωρη για μένα ποικιλότητα ανθρώπινων τύπων, αισθητικών & συντροφιών.

Λες και στο καθένα από τα πάμπολλα δωμάτια του κάθε ορόφου διοργανωνόταν ένα ξεχωριστό πάρτι με διαφορετικούς ανθρώπους!

Η αίσθησή μου όμως παρόλα αυτά ήταν πως ο ιδιοκτήτης –αν και άγνωστος!- ήταν ένας!

Καθώς σαν μέλισσα πετούσα από χώρο σε χώρο, είχα έντονη την αίσθηση μιας πληθωρικής, σχεδόν οργασμικής ικανοποίησης και χαράς…!

Κάποια στιγμή, πριν φύγω από το σπίτι, συναντώ στον διάδρομο την ιδιοκτήτρια (ή υπεύθυνη διαχείρισης του σπιτιού), και -με αυθάδεια!- την ρωτώ: «Πόσο πάει το ενοίκιο;»

Μου απαντά: «14.000 ευρώ…».

Αν και το ποσό φαντάζει απλησίαστα υπέρογκο για τα μέτρα μου, μέσα μου, πριν ξυπνήσω απ’ το όνειρο, φλερτάρω το ενδεχόμενο να το νοικιάσω…

………………………………………..

Όλα αυτά μου φάνηκαν τότε ακαταλαβίστικα..

Αν και μυστηριώδες, αινιγματικό κι ακατάληπτο για μένα τότε το περιεχόμενο του ονείρου, δεν χρειάστηκε καν να το καταγράψω για να μείνει στην μνήμη μου ανεξίτηλα σημαντικό…

Τώρα, είμαι σε θέση να αναγνωρίσω πως ήταν μια κάθετη τομή στην οριζόντια διάσταση του χρονικού-υπαρξιακού ορίζοντα της ζωής μου.

Μια λανθάνουσα, μεταμφιεσμένη απάντηση στο συνθληπτικό μου άγχος, που ταυτόχρονα μορφοποιούσε την αγωνία μου σκιαγραφώντας το περιεχόμενό της.

Στα χρόνια που ακολούθησαν κλήθηκα –χωρίς την συνειδητή μου συνήθως συγκατάθεση- να διερευνήσω το ψυχικό μου δυναμικό.

Να το αγγίξω και να το διευρύνω, καθώς διαλεγόμουν με το πλήθος των προσωπείων της προσωπικότητάς μου.

Στο όνειρο, το ανεκπλήρωτο δυναμικό της ψυχής μου με προσκαλεί να το συναντήσω μέσα στην ποικιλομορφία των διαφορετικών δωματίων. Των αποσπασμένων κομματιών μου, που όμως συστεγάζονται στο ίδιο οίκημα, το οποίο ανήκει σε έναν –άγνωστο ακόμα- ιδιοκτήτη.

Οι υποπροσωπικότητές μου που ακόμα φοβάμαι να γνωρίσω διασκεδάζουν την αμφιθυμία και τον τρόμο μου να τις συναντήσω προμηνύοντας μου αισθήματα ικανοποίησης και πρωτόγνωρης χαράς. Είναι η χαρά που πολύ αργότερα θα αρχίσω να βιώνω καθώς πειραματίζομαι με τις ανεξιχνίαστες εκδοχές του εαυτού μου. Καθώς τις προσεγγίζω μεταγγίζοντας το ενεργειακό τους δυναμικό, και –κυρίως- αποφασίζοντας να τις στεγάσω κάτω από την ίδια στέγη!

Αν και φαινομενικά μοιάζει να υπηρετούν ξεχωριστούς στόχους και νοήματα, όμως –το όνειρο το λέει καθαρά!- ο ιδιοκτήτης και το σπίτι είναι ένα (πάμπολλα δωμάτια ενός ενιαίου σπιτιού)!

Αν και δεν γνωρίζω τον ιδιοκτήτη, αν και το ποσό της υπενοικίασης –δηλαδή το κόστος που θα κληθώ να καταβάλλω για να αξιοποιήσω τις ενεργειακές δυνατότητες του χώρου- μοιάζει να υπερβαίνει απαγορευτικά τις οικονομικές μου δυνατότητες, αν και προβληματίζομαι για το πώς θα μπορέσω να το διαθέσω, όμως, παρόλη την αμφιθυμία μου, μια εντός μου φωνή με υπερφίαλη αυθάδεια με ενθαρρύνει να το διαπραγματευτώ…

Τα βήματα προς την ανάδυση της επιθυμίας... (Κάντε κλικ και διαβάστε ΕΔΩ το άρθρο!)

Η ψυχοθεραπεία, ο ψυχολόγος, οι κρίσεις πανικού και οι ερωτευμένοι

Οι πιο δύσκολοι «πελάτες» της ψυχοθεραπείας είναι οι άνθρωποι που πάσχουν από κρίσεις πανικού, και οι ερωτευμένοι.

Τόσο οι πάσχοντες από κρίσεις πανικού, όσο και αυτοί/ αυτές που βιώνουν έναν αδικαίωτο, ματαιωμένο έρωτα θέλουν να βγουν απ’ το «σκοτεινό τούνελ», α) χωρίς να βλέπουν που πάνε –επειδή εθελοτυφλούν, και το δυσκολότερο!- β) χωρίς να τους το γνωστοποιήσει ο θεραπευτής! (Δηλαδή, χωρίς να αποκτήσουν επίγνωση του γεγονότος της εκούσιας τυφλότητάς τους…).

Οι μεν πρώτοι πάσχουν συνήθως από κρίσεις επειδή –σε ασυνείδητο επίπεδο- αρνήθηκαν, και συνεχίζουν να αρνούνται να βιώσουν και να επεξεργαστούν δυσάρεστα κι επίπονα συναισθήματα κι εμπειρίες που έχουν την αφετηρία τους σε ένα συνήθως τραυματικό γεγονός. Θέλουν, αν είναι δυνατόν, να πάψουν να υποφέρουν από κρίσεις πανικού, χωρίς όμως να αγγίξουν, και πολύ περισσότερο να δουν κατάματα τον πραγματικό τους φόβο που οι κρίσεις πανικού, αφού λειτουργούν ως υπεκφυγή, τον συγκαλύπτουν, τον ενισχύουν και τον σταθεροποιούν. Χωρίς να έρθουν σε επαφή με την άρνησή τους να αγγίξουν τον φόβο τους.

Ζητάνε να σταματήσουν οι κρίσεις, κατά κάποιον τρόπο.. «μαγικά», κατά προτίμηση χωρίς την δική τους συμμετοχή κι ανάληψη ευθύνης στο άνοιγμα του «μαύρου κουτιού». Δηλαδή, δίχως να αδειάσουν την ντουλάπα τους από τους σκελετούς που συνεχίζουν για χρόνια να δεσμεύουν το ψυχικό τους δυναμικό υποτάσσοντας το στην επένδυση του λανθάνοντος φόβου…

Συνήθως, αρνούνται σθεναρά να δουν την σύνδεση ανάμεσα στα συμπτώματά τους και στα αληθινά ψυχικά τους αιτήματα, που παραμένουν, γι’ αυτόν τον λόγο, ερμητικά ανεπίγνωστα.

Οι δε ερωτευμένοι, μιλούν ακατάπαυστα για την εστιασμένη – όπως νομίζουν- αιτία του πόνου τους, την οποία βέβαια έχουν αποθέσει στον άνθρωπο που χωρίς ανταπόκριση και -εν τούτοις- διακαώς επιθυμούν.

Πως είναι όμως δυνατόν να εμμένεις στο να επιθυμείς κάποιον που, κατ’ εξακολούθηση & με συνέπεια σε αρνείται, μερικώς ή ολοκληρωτικά; Που σε απορρίπτει, σε μειώνει, ή σε ματαιώνει; Πώς να επιμένεις να συνδέεσαι με αυτήν την ματαιωτική σου επιθυμία, και μάλιστα με αμείωτη ένταση, αν στην πραγματικότητα αυτό που ενδοψυχικά ζητάς δεν είναι η ίδια η απόρριψη, η ματαίωση και η εγκατάλειψη προσωποποιημένη…;

Οι αδικαίωτα ερωτευμένοι εμμένουν στη γυναίκα, ή στον άνδρα που εμφανώς απορρίπτει την προσφορά του έρωτά τους, γιατί προτιμούν ασυνείδητα να… βρουν το δέντρο για να χάνουν συστηματικά το δάσος…

Προτιμούν ασυνείδητα να βιώνουν την συγκαλυμμένη κι ενοχική τους οργή, την αδιεκπεραίωτη θλίψη, τον φόβο και τον πόνο της εγκατάλειψης, επενδύοντας ψυχικά σ’ ένα πρόσωπο και σε μια κατάσταση που τους θυμίζει τις συνθήκες του αρχικού τους τραύματος.

Προτιμούν να καθρεφτίζουν τα δύσκολα συναισθήματα -με τα οποία χρειάζεται να έρθουν σε επαφή- στο απορριπτικό πρόσωπο –που συνεχώς κάνουν το «λάθος» να ερωτεύονται!- παρά να στραφούν με πρόθεση ενδοσκόπησης κι αποκάλυψης στην πραγματική πηγή της αμφιθυμίας τους. Δηλαδή, στις ανεπίλυτες οιδιπόδειες συγκρούσεις και στις τραυματικές σχέσεις με τους γονείς & κηδεμόνες τους.

Η δική μου ευθύνη και ο ρόλος από την θέση του ψυχοθεραπευτή είναι να διευκολύνω της διαδικασία της διερεύνησης του εαυτού και το αίτημα της επίγνωσης των ψευδών προσωπείων πίσω από τις υπεκφυγές των συμπτωμάτων. Δεν είναι να συμμαχώ με την λήθη, την άρνηση ή την διαστρέβλωση της αλήθειας.

Στις παραπάνω όμως περιπτώσεις, χρειάζεται συχνά να εξαντλήσω τα αποθέματα της υπομονής μου, με την ελπίδα πως τελικά το αίτημα της φοβισμένης ψυχής για αυτοαποκάλυψη θα υπερτερήσει στις συνεχείς μάχες που δίνει ενάντια στις εσωτερικές φωνές. Τις φωνές εκείνες που δελεαστικά ενθαρρύνουν την ψυχική απροθυμία, το βούλιαγμα στην παραίτηση και την αυτουπονομευτική απελπισία.

Ο φόβος της δέσμευσης... (Κάντε "κλικ" και διαβάστε εδώ!)

Διαφορετική Ματιά - Another Look For You: ΤΟ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ του Γρηγόρη Βασιλειάδη

Διαφορετική Ματιά - Another Look For You: ΤΟ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ του Γρηγόρη Βασιλειάδη: Τι λέει ο συγγραφέας για το βιβλίο του:

Διαφορετική Ματιά - Another Look For You: ΤΟ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ του Γρηγόρη Βασιλειάδη

Διαφορετική Ματιά - Another Look For You: ΤΟ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ του Γρηγόρη Βασιλειάδη: Τι λέει ο συγγραφέας για το βιβλίο του:

Ψυχοθεραπεία & Συμβουλευτική online μέσω skype

Το Skype μου δίνει την δυνατότητα να βλέπω, συμβουλευτικά & θεραπευτικά  ανθρώπους που, επειδή ζουν σε απομακρυσμένες από την Αθήνα περιοχές, ή στο εξωτερικό, ή λόγω κινητικής δυσκολίας, δεν μπορούν να με συναντήσουν στο γραφείο μου.
Εάν σας ενδιαφέρει αυτό το ενδεχόμενο, και για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφτείτε το site:

http://www.aftognosia.gr/sumvouleutiki/142-online-skype-symvoyleftiki-psychotherapeia.html

Η ψυχολογία της σκιάς: Τα ψυχολογικά προβλήματα και η επίγνωση της σκιάς

Η σκιά δημιουργείτε όταν πέσει το φως πάνω σ ένα αντικείμενο. Όταν το φως του ήλιου πέσει πάνω σ’ ένα πρόσωπο τότε ένα κομμάτι του φωτός επειδή δεν μπορεί να το διαπεράσει δημιουργεί έναν χώρο "άφωτο". Έναν χώρο που συνήθως ο άνθρωπος επειδή δεν έχει πρόσβαση δεν τον βλέπει, δεν τον αντιλαμβάνεται.

Συνήθως εμείς οι άνθρωποι ό,τι διαφεύγει από την εμβέλεια της όρασής μας θεωρούμε πως δεν υπάρχει. Και ό,τι δεν υπάρχει, είναι λογικό να πιστεύουμε πως δεν μπορεί να μας επηρεάσει. Ό,τι δηλαδή αγνοούμε, το υποτιμούμε, δεν ασχολούμαστε μαζί του, λες και είναι ανύπαρκτο...

Στην περιοχή της ψυχής όμως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο! Το μεγαλύτερο μέρος του εαυτού μας το αγνοούμε, όπως αγνοεί αυτός που βλέπει από την επιφάνεια της θάλασσας ένα παγόβουνο, επειδή δεν μπορεί να δει τι κρύβεται τον τεράστιο όγκο του πάγου που κρύβεται από κάτω του.

Αν κλωτσήσουμε όμως τον κορμό ενός δέντρου επειδή θεωρούμε πως είναι ασθενικός και λεπτός, χωρίς να υπολογίσουμε ότι μπορεί να έχει από κάτω του μια βαθιά διακλαδισμένη ρίζα, τότε με πόνο θα διαπιστώσουμε πως κάναμε λάθος που το κλωτσήσαμε…

Ό,τι κατά καιρούς καταπιέσαμε από την επίγνωση της συνείδησης μας, αυτό δεν εξαφανίστηκε αλλά αντίθετα μεγάλωσε σε ένταση, και διευρυμένο συνήθως βρήκε ασφαλή καταφυγή στα υπόγειά της ψυχής μας, στο ασυνείδητο κομμάτι του εαυτού μας. Καθώς είναι εκεί εγκατεστημένο για χρόνια έχει αναπτύξει μηχανισμούς να επηρεάζει τις σκέψεις και την συμπεριφορά μας, χωρίς εμείς συνήθως να παίρνουμε χαμπάρι την ύπαρξη του.

Οι δυσκολίες στις κοντινές μας σχέσεις, τα ψυχικά μας προβλήματα που αποτυπώνονται συνήθως στις μη προσαρμοστικές κι απρόβλεπτες συμπεριφορές μας, η παρουσία ενός εαυτού μας που μας φέρνει σε αμηχανία και δυσφορία, τα οργανικά προβλήματα και οι οξείες ή οι χρόνιες ασθένειές μας συνήθως έμμεσα μας υποψιάζουν πως κάτι δεν πάει τόσο καλά μέσα μας και στην ζωή μας. Πως υπάρχει κάποιος κόμπος μπερδεμένος που μας εμποδίζει να ζήσουμε την ζωή που θέλουμε και μας αξίζει

Όπως ένα φυσικό αντικείμενο δημιουργεί σκιά επειδή είναι το ίδιο εμπόδιο στο φως, με το ίδιο τρόπο και ό,τι γνωρίζουμε, ό,τι χρησιμοποιήσαμε σαν "μαξιλάρι" επανάπαυσης, ασφάλειας και λήθης, ό,τι φανερά και συνειδητά τροφοδοτεί τον αυτοματοποιημένο μας εαυτό, χωρίς να προάγει το αναπάντεχο, το νέο, το ανατρεπτικό στην ζωή μας, τότε αποκρύπτει αυτό που ακόμα δεν εμπειραθήκαμε, αυτό που ακόμα δεν ανακαλύψαμε γιατί δεν αποκαλυφθήκαμε..

Παραδόξως όμως, ό,τι δημιουργεί "σκιά" φτιάχνει ένα χώρο κρυμμένης, λανθάνουσας δύναμης. Ένα πραγματικό, μυστηριακό χώρο που, στον βαθμό που κανείς τον εξερευνά για να τον γνωρίσει, πληρώνοντας το κόστος του ταξιδιού, γίνεται ο ίδιος φλόγα, φως που αποκαλύπτει, όχι μόνο ό,τι κρύβεται στην δική του σκιά, αλλά και τις δυνατότητες των άλλων να μεταμορφωθούν στην φωτεινότερες τους εκδοχές!...

Αποκτήστε το νέο βιβλίο για την αυτογνωσία σε βάθος! "Το Ψυχοθεραπευτικό ταξίδι: Από τον φόβο της σκιάς, στο φως της επίγνωσης": http://www.aftognosia.gr/sumvouleutiki/224--a-.html

Το δίλημμα και η επιθυμία...

Γεμάτη δυσπιστία για την εγκυρότητα της επιθυμίας σου, μου λες:

«Δεν ξέρω τι να κάνω…! Να του το πω; να του εκφράσω αυτό που θέλω, ή όχι;

Αν του μιλήσω ανοιχτά, ίσως σκεφτεί για μένα το τάδε…. Δεν ξέρω, φοβάμαι… Άστο καλύτερα…».

 ..............................

Με θλίψη σε κοιτάω που τόσο πολύ να φοβάσαι να ζήσεις. Αναρωτιέμαι μονάχος, τι σου έταξαν και έδωσες την υπόσχεση να παραμείνεις μινιατούρα του εαυτού σου, και σε ποιόν το υποσχέθηκες;

Τόσα «λεφτά» να χεις άραγε επενδύσει στην εικόνα του λίγου μέσα σου. Ούτε κι εσύ δεν είσαι πεπεισμένη για την λογική αυτού του δισταγμού. Από συνήθειας όμως… φοβάσαι.

«Αντί να αναρωτιέσαι, κάντο…!» σου λέω.

«Η ζωή προχωράει! Κι εσύ προσπαθείς να την συγκρατήσεις διανοητικοποιώντας τις επιθυμίες σου. Θες άραγε να δεις ποια είναι η πραγματικότητα;! Η μήπως τρέφεσαι από τις δάφνες ενός ειδώλου ζωγραφισμένου σαν αδύναμη φιγούρα. Σαν φωνή εγκλωβισμένη στην επάρκεια του λίγου;

Η ζωή ξέρεις Μαρία είναι πρόβλημα, γιατί κάθε μέρα χρειάζεται να λύνεις τον εαυτό σου από τον κάβο που δεμένη αγναντεύεις το πέλαγο της απ’ την ασφάλεια της παιδικής σου ηλικίας, για ν’ ανοίγεσαι σ’ αυτό με γεμάτα τα πανιά της επιθυμίας.

Πως θα δεις ποια είσαι; Ποιος είναι ο άλλος για σένα; Πως θα δεις κατάματα πόσο πολύ επιθυμείς, και πόσο –στ’ αλήθεια!- φοβάσαι, αν δεν το πεις αυτό που θες;

Κι εγώ σου λέω πως εκείνο που θ’ αντικρίσεις αν τολμήσεις να δοκιμάσεις είναι πως τίποτα δεν είναι τόσο τρομαχτικό όσο το έπλασες!

Πως εσύ είσαι άλλη απ’ αυτή που άρρωστα «ερωτεύτηκες». Πως ο άλλος είναι πιο άνθρωπος απ’ ό,τι το σχεδίασες. Πως μπορείς να μεγαλώσεις, κυρίως επειδή φοβάσαι να μεγαλώσεις! Επειδή αυτό που μόνο φοβάσαι είναι μήπως ξαφνικά τ αποδεχτείς πως είσαι ήδη μεγάλη… Πως είσαι σε θέση να βαδίζεις στα μονοπάτια των σχέσεων χωρίς τα δεκανίκια των παιδικών σου φαντασιώσεων.

Μην ανησυχείς! Το «παιδί» δεν θα το χάσεις. Πάντα εκεί θα ναι μέσα σου, μάρτυρας του δυναμικού σου. Αρωγός της εξέλιξής σου. Αναντικατάστατη σκάλα προς την εκπλήρωση των δυνατοτήτων σου…

Μόνο, άφησε το για λίγο. Βγες για λίγο από την επιρροή του, και σύντομα αυτό θα γίνει γενναιόδωρος σπόνσορας των ταξιδιών σου…!

Διάβασε ΕΔΩ τι είναι πίσω από την κατάθλιψη;! http://www.aftognosia.gr/2010-07-20-21-40-46/189-2014-03-15-11-16-37.html

"Το Ψυχοθεραπευτικό Ταξίδι: Απ' τον φόβο της σκιάς στο φως της επίγνωσης", Νέο βιβλίο για την Αυτογνωσία & την Ψυχοθεραπεία

«Το Ψυχοθεραπευτικό Ταξίδι: Από τον φόβο της σκιάς, στο φως της επίγνωσης»

Νέο βιβλίο για την Αυτογνωσία & την Ψυχοθεραπεία ως διεργασίες αυτοαποκάλυψης και διερεύνησης του εαυτού σε βάθος! 

Οι εσωτερικές διεργασίες & τα συναισθήματα μέσα στην συντροφικές σχέσεις & στην οικογένεια…

Είναι μια εμπειρική καταγραφή – μαρτυρία της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας, και της προσωπικής μου αυτογνωστικής διαδρομής, με ιστορίες, συμβουλές, ερμηνευτικές θεάσεις & παρατηρήσεις σε βάθος ψυχής.

Αγγίζει κι αναλύει θέματα, όπως:

-       Θεραπεία Ψυχής & Ψυχοθεραπεία

-       Οικογένεια & ψυχική υγεία: Συνεξάρτιση, χειριστικότητα, υπερπροστασία, ενηλικίωση & αμφιθυμία.

-       Κατάθλιψη & Άγχος, επιθυμία και νόημα ζωής

-       Το νόημα, ο σκοπός, και η αντίσταση στην ψυχοθεραπεία

-       Φόβος, Θυμός, μοναχικότητα & συντροφικές σχέσεις

-       Τα αιτήματα της ψυχής από την «σκιά»

-       Η αγάπη, η χαρά, ο φόβος και το τραύμα

-       Συμπτώματα & ψυχική υγεία

-       Προσωπικές εξομολογήσεις ενός ψυχοθεραπευτή… και άλλα.

Ένα βιβλίο «ομολογία», επίδοξος οδηγός για όσους «φλερτάρουν» το αυτογνωστικό ταξίδι, ή θέλουν να το κάνουν πραγματικότητα, προκειμένου να βγουν στο φως της προσωπικής επίγνωσης και της ψυχικής τους απαρτίωσης.

Το νέο βιβλίο αυτογνωσίας που θα σας ταξιδέψει σε αποκαλυπτικά μονοπάτια του ενδοψυχικού κόσμου & των σχέσεων. Θα σας δώσει καίριες απαντήσεις για όλα αυτά που απασχολούν την ψυχή στον πυρήνα της, και για την ψυχοθεραπεία!....

Ό,τι πληροφορίες ζητάτε για το βιβλίο, θα τις βρείτε αναλυτικά στο link:http://www.aftognosia.gr/sumvouleutiki/224--a-.html

Σας περιμένω όλους στην ερχόμενη παρουσίαση του βιβλίου που θα γίνει στην Καλαμάτα το Σάββατο 14 Μαρτίου στην "Βιβλιόπολη" στις 7.00 το απόγευμα.

Έπεται η παρουσίαση του βιβλίου στην Λευκωσία της Κύπρου την Παρασκευή 17 Απριλίου στις 7.30 το απόγευμα, στο Πολιτιστικό Ίδρυμα Τραπέζης Κύπρου, αίθουσα Ανδρέα Πατσαλίδη!

Διαβάστε το, και περιμένω, αν -διαβάζοντάς το- με... θυμηθείτε, να μου γράψετε τις εντυπώσεις σας στο: info@aftognosia.gr, ή στο link: https://www.facebook.com/topsychotherapeftikotaksidi?ref=hl

Παρακαλώ, αν το θεωρείτε ενδιαφέρον, διαδώστε την ανακοίνωση για κάθε ενδιαφερόμενο. 

Ενα βιβλίο που δεν πρέπει να χάσετε!...

Από καταναλωτής γίνει υποκείμενο του έρωτα

Ως καταναλωτής του έρωτα, δεν μπορείς να τον γνωρίσεις…

Οι καταναλωτές του έρωτα, μην αντέχοντας τον βαρετό εαυτό τους, προσπαθούν να τον αποφύγουν καταναλώνοντας το αντικείμενο του πόθου τους.

Ο υποψήφιος σύντροφος θεάται μόνο ως ευκαιρία πλήρωσης του κενού, όχι ως υποκείμενο που δικαιούται να ζητά και να λαμβάνει.

Ο τρόμος που συνοδεύει την πιθανότητα μακρόχρονης συμπόρευσης με τον «αγαπημένο», μετατρέπει τον «ερωτευμένο» σε θηρευτή, και τον ερώμενο σε θύμα.

Τα περισσότερα προβλήματα σου- βιοτικά και ψυχικά- θα αποκατασταθούν, στον βαθμό που μεταμορφώνεσαι από καταναλωτή του έρωτα σε αυθεντικό ερωτικό άνθρωπο...

Διαβασε εδω ενα σχετικό άρθρο: http://www.aftognosia.gr/2010-07-20-21-41-08/180-2014-02-27-14-59-47.html

Η ψυχολογία της επιθυμίας: Τι φοβάσαι;...

Γεμάτη δυσπιστία για την εγκυρότητα της επιθυμίας σου, μου λες:

«Δεν ξέρω τι να κάνω…! Να του το πω; να του εκφράσω αυτό που θέλω, ή όχι;

Αν του μιλήσω ανοιχτά, ίσως σκεφτεί για μένα το τάδε…. Δεν ξέρω, φοβάμαι… Άστο καλύτερα…».

Με θλίψη σε κοιτάω που τόσο πολύ να φοβάσαι να ζήσεις. Αναρωτιέμαι μονάχος, τι σου έταξαν και έδωσες την υπόσχεση να παραμείνεις μινιατούρα του εαυτού σου, και σε ποιόν το υποσχέθηκες;

Τόσα «λεφτά» να χεις άραγε επενδύσει στην εικόνα του λίγου μέσα σου. Ούτε κι εσύ δεν είσαι πεπεισμένη για την λογική αυτού του δισταγμού. Από συνήθειας όμως… φοβάσαι.

«Αντί να αναρωτιέσαι, κάντο…!» σου λέω.

«Η ζωή προχωράει! Κι εσύ προσπαθείς να την συγκρατήσεις διανοητικοποιώντας τις επιθυμίες σου. Θες άραγε να δεις ποια είναι η πραγματικότητα;! Η μήπως τρέφεσαι από τις δάφνες ενός ειδώλου ζωγραφισμένου σαν αδύναμη φιγούρα. Σαν φωνή εγκλωβισμένη στην επάρκεια του λίγου;

Η ζωή ξέρεις Μαρία είναι πρόβλημα, γιατί κάθε μέρα χρειάζεται να λύνεις τον εαυτό σου από τον κάβο που δεμένη αγναντεύεις το πέλαγο της απ’ την ασφάλεια της παιδικής σου ηλικίας, για ν’ ανοίγεσαι σ’ αυτό με γεμάτα τα πανιά της επιθυμίας.

Πως θα δεις ποια είσαι; Ποιος είναι ο άλλος για σένα; Πως θα δεις κατάματα πόσο πολύ επιθυμείς, και πόσο –στ’ αλήθεια!- φοβάσαι, αν δεν το πεις αυτό που θες;

Κι εγώ σου λέω πως εκείνο που θ’ αντικρίσεις αν τολμήσεις να δοκιμάσεις είναι πως τίποτα δεν είναι τόσο τρομαχτικό όσο το έπλασες!

Πως εσύ είσαι άλλη απ’ αυτή που άρρωστα «ερωτεύτηκες». Πως ο άλλος είναι πιο άνθρωπος απ’ ό,τι το σχεδίασες. Πως μπορείς να μεγαλώσεις, κυρίως επειδή φοβάσαι να μεγαλώσεις! Επειδή αυτό που μόνο φοβάσαι είναι μήπως ξαφνικά τ αποδεχτείς πως είσαι ήδη μεγάλη… Πως είσαι σε θέση να βαδίζεις στα μονοπάτια των σχέσεων χωρίς τα δεκανίκια των παιδικών σου φαντασιώσεων.

Μην ανησυχείς! Το «παιδί» δεν θα το χάσεις. Πάντα εκεί θα ναι μέσα σου, μάρτυρας του δυναμικού σου. Αρωγός της εξέλιξής σου. Αναντικατάστατη σκάλα προς την εκπλήρωση των δυνατοτήτων σου…

Μόνο, άφησε το για λίγο. Βγες για λίγο από την επιρροή του, και σύντομα αυτό θα γίνει γενναιόδωρος σπόνσορας των ταξιδιών σου…! 

Διάβασε εδω ένα σχετικό άρθρο: http://www.aftognosia.gr/2010-07-20-21-40-46/217-2014-07-03-14-17-16.html

Η ψυχολογία της χυλόπιτας: Να επιζητάς την ανασφάλεια...

Μου λένε συχνά στο γραφείο, ιδιαίτερα νεαροί άντρες: «Είμαι δειλός, συνεσταλμένος, γιατί φοβάμαι μην φάω χυλόπιτα…».

Κι εγώ τους λέω: «Κοίτα να αρχίζεις μεθοδευμένα και συστηματικά να αρχίζεις να τρως χυλόπιτες!»

Εννοώντας, πως έχει πολύ μεγάλη αξία να δοκιμάζει κανείς τα όρια της εφευρετικότητας, της συναισθηματικής διαχείρισης της «αποτυχίας», των ανοχών, και των ικανοτήτων που ούτε καν φαντάζεται πως έχει.

Αντίθετα, γνωρίζω πως η καλύτερη μέθοδος για να αισθάνεται κάποιος αποτυχημένος και εν τέλει καταθλιπτικός είναι να θεωρήσει την ασφάλεια της απροσπάθειας μαξιλαράκι καθησυχασμού, και, επιζητώντας να αποφύγει τις αποτυχίες από το βιογραφικό του, καταντήσει στο τέλος της ζωής του ένας άπραγος άνθρωπος γεμάτος από ψυχικές εκκρεμότητες, χωρίς την προοπτική της επίλυσης τους και της εσωτερικής του ολοκλήρωσης…

Διαβάστε ΕΔΩ το παρακάτω σχετικό άρρθο: http://www.aftognosia.gr/sumvouleutiki/199-2014-04-10-13-40-36.html

Ψυχολογος! Θέλω να σπουδάσω ψυχολογία κι εγώ!: Σπουδές Ψυχολογίας και Ψυχοθεραπεία

Πάρα πολλοί ελκύονται από το ενδεχόμενο να ξεκινήσουν σπουδές ψυχολογίας.

Αρκετοί από αυτούς, επιλέγουν ως αντικείμενο πτυχιακών σπουδών την ψυχολογία ή την συμβουλευτική.

Το 100% όσων -λιγότερο ή περισσότερο-νέων ανθρώπων με ειλικρίνεια, θέληση και σοβαρότητα λένε πως θέλουν να σπουδάσουν ψυχολογία, ή να ασχοληθούν επαγγελματικά με την ψυχοθεραπεία κινούνται από την ανεπίγνωστη κι έντονη επιθυμία τους να ανακαλύψουν και να γιάνουν τις δικές τους ψυχικές πληγές.

Επειδή όμως είναι δύσκολο να αποδεχτεί ένας έξυπνος και ικανός πως έχει πληγές, ότι είναι ευάλωτος, προτιμά να καμουφλάρει την ανάγκη του για θεραπεία χρησιμοποιώντας το προσωπείο της επαγγελματικής ιδιότητας.

Να την μεταμφιέσει σε ανάγκη να μάθει για την ψυχολογία, να βοηθήσει και να θεραπεύει τους άλλους.

Βεβαίως και είναι γνήσια και σημαντική η επιθυμία σου να βοηθάς τους άλλους, μόνο όμως εφόσον προηγείται η επίγνωση των δικών σου τραυμάτων, η ανάληψη της ευθύνης τους, και η σε βάθος χρόνου διευθέτηση τους.

Συνιστώ λοιπόν ανεπιφύλαχτα σε όποιον θέλει να σπουδάσει ψυχολογία ή να γίνει ψυχοθεραπευτής, να πάρει το συντομότερο το ρίσκο να ξεκινήσει ο ίδιος την προσωπική του ψυχοθεραπεία με αυτόν που γνήσια εμπιστεύεται.

Αν μετά από την περάτωση με επάρκεια ενός κύκλου ατομικής κι ομαδικής ψυχοθεραπείας, συνεχίζει να θέλει να σπουδάσει το αντικείμενο, τότε η απόφασή του αυτή θα πατάει σε καθαρότερο και πιο στερεό έδαφος.

Η προοπτική αυτής της απόφασης θα έχει διαφορετικά θεμέλια και πιο ευοίωνα κίνητρα κι εξέλιξη, για τον ίδιον και για τους άλλους...

Διαβάστε εδώ το παρακάτω άρθρο: http://www.aftognosia.gr/sumvouleutiki/68-psychotherapeia-to-monopati-pros-tin-aftognosia.html

Ψυχολόγος: η ψυχοθεραπεία ως καθρέφτης μέσα στον οποίο βλέπεις εσένα και τον άλλον

Εκτός από τον «σκληρό δίσκο» , τον εαυτό σου, και τις απεριόριστες του δυνατότητες και προοπτικής αυτοανακάλυψης, υπάρχουν και πολλά software, «μαλακοί δίσκοι» στους οποίους είναι καταγεγραμμένο το ρεπερτόριο των επιμέρους προσωπείων σου, δηλαδή των συστημάτων των ρόλων που από μικρός καλείσαι να εκδραματίσεις μέσα στις σχέσεις σου.

Μες το «προγραμματισμό» σου εκτός από την εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου, εκτός από την δική σου ακολουθία και ρεπερτόριο στάσεων και συμπεριφορών, έχεις εντάξει και αυτές των άλλων.

Μέσα στην προσπάθειά σου να ελέγξεις το σύνολο των εκδοχών και των προοπτικών μιας σχέσης, ώστε καμιά δυνατότητα να μην ξεφύγει από τον έλεγχό σου, έχεις εγκλείσει στο software της ψυχικής σου στάσης και το πώς ο άλλος, ο εταίρος της σχέσης θα αντιδράσει σε αυτό που ο ίδιος αντιλαμβάνεσαι ως αυτοεικόνα σου!

Αυτό κανονικά έχει ως αποτέλεσμα να εγκλωβιστεί και ο άλλος στο προσχέδιό σου, και να μην δεις ποτέ την δική του, ανεξάρτητη θέση και αντίδραση σε σένα.

Σε μεγάλο λοιπόν βαθμό ο «άλλος» δεν υπάρχει, αφού είναι ενταγμένος στο περίπλοκο σύστημα των προβολών σου. Κι αν υπάρχει, δεν το επιτρέπεις ποτέ εσύ  να τον δεις, όπως αυτός είναι, αφού η ανεξάρτητη -από την ικανότητα σου να προβλέπεις γι αυτόν- παρουσία του θα θέσει σε κίνδυνο το οικοδόμημα της χρόνιας αυτοεικόνας σου.

Όμως ευτυχώς! Πρώτον, συνήθως μέσα από την ψυχοθεραπεία, η αυτοεικόνα σου αναπροσαρμόζεται στα νέα αιτήματα που θέτεις για την ζωή σου. Και μαζί της αλλάζουν και προσαρμόζονται οι προσδοκίες που έχεις από τους άλλους.

Κατά δεύτερον, ο άλλος ανεξάρτητα από τις προβολές μας- είναι πάντα απρόβλεπτος, μοναδικός και –σε κάποιον ανεξάρτητο βαθμό- επιλέγει διαφορετικά πράγματα απ’ αυτά που εμείς περιμένουμε.

Διάβασε ΕΔΩ ένα σχετικό κείμενο!

Απωθημένα συναισθήματα και Ψυχοθεραπεία

Γνωρίζω μέρος του σκοταδιού εντός μου σημαίνει γνωρίζω μέρος των πιο "χαρισματικών" ζωοφόρων πλευρών μου. 

Οι άνθρωποι ζητάμε συνεχώς να είμαστε "καλοί", "επιθυμητοί", κι "ηθικοί", αγνοώντας το κόστος που ενέχει η επίταξη της ψυχικής ενέργειας στην αναζήτηση του κίβδηλου θησαυρού. 

Έτσι αρνούμαστε τις πτυχές του εαυτού μας που θα μπορούσαν να μας "συστήσουν" με τους αληθινούς μας πόθους, με τους μεγάλους "έρωτες" της ψυχής μας! 

Όμως σκοτεινές πλευρές είναι και τα ανεπιθύμητα συναισθήματα μας (ο φόβος, ο θυμός, η διάθεση για απαξίωση, για μόνωση, η κακότητα, ο παρορμητισμός, και άλλα). 

Συνήθως ο άνθρωπος που δεν αποφάσισε να μπει σε «ζωντανή» ψυχοθεραπευτική διαδικασία, δεν γνωρίζει το εύρος, την γκάμα αλλά και το βάθος των απωθημένων συναισθημάτων του. 

Έτσι, συχνά, αυτά επενεργούν στην ζωή του χωρίς την δική του συγκατάθεση και καθορίζουν "αρνητικά", ακόμα και καταστροφικά τις σχέσεις του με τους άλλους. 

Γνωρίζοντας κανείς σταδιακά τις πτυχές της εσωτερικής του ζωής -η οποία είναι συνήθως μια άγνωστη, αλλά όχι ακατοίκητη χώρα- αρχίζει να δοκιμάζει τις ψυχικές του αντοχές, επιθυμίες και δυνάμεις. 

Καταρρίπτει μέσα του τους αντιπαραγωγικούς "μύθους" για τον εαυτό του, και τις σχέσεις. 

Αναθεωρεί τον σκοπό και το νόημα της ζωής του, αλλά και της ζωής γενικότερα. 

Φέρνοντας τους παιδικούς του φόβους στο φως της επίγνωσης, τους μετατρέπει σε πηγή δημιουργικότητας, ζωντανής σχέσης με τον βαθύτερο του πυρήνα και λειτουργικότητας στην καθημερινή του ζωή. 

Αρδεύοντας την κρυμμένη ψυχική ενέργεια που λανθάνει στις αθέατες πληγές, διευρύνει την αυτοεικόνα του, κι επενδύει την αυθεντικότερη βούλησή του στην πραγμάτωση των σημαντικών υπαρξιακών του σκοπών.

Ένα σχετικό άρθρο! (Διαβάστε ΕΔΩ!)

Κατάθλιψη, μοναξιά, φόβος για σχέσεις: Η Ψυχολογία της εποχής

Έχω δει και βλέπω θεραπευτικά αρκετούς gays.

Πριν λίγο ένας νεαρός άντρας βγήκε απ΄το γραφείο μου.

Με επισκέφτηκε για να αντιμετωπίσει τα συμπτώματα κατάθλιψης που το βασανίζουν.
Νιώθει πολύ μόνος. Θέλει να μπει σε μια σταθερή, ζεστή ανθρώπινη σχέση, αλλά δεν μπορεί. Το κλίμα, μου λέει ,στους gays δεν επιτρέπει τις σε βάθος χρόνου ψυχικές επενδύσεις. Κουράστηκε να προσπαθεί να φτιάξει μια πιο σοβαρή σχέση, και συνέχεια να «τρώει πόρτα»…Ένιωσα την μοναξιά του, το αφόρητο βάρος της.

Θέλω με την καρδιά μου να είμαι κοντά του στην προσπάθειά του να αυτοαποκαλυφθεί, εάν το θελήσει...

Straight & gays φοβόμαστε την αναπτυσσόμενη οικειότητα.
Όσο πιο πολύ αυτή βαθαίνει, μοιάζει μαζί της να βαθαίνει κι ό φόβος μας να δουμε –μέσα στον καθρέφτη του συντρόφου μας- ποιοι είμαστε: Να βγουν στην φόρα όλες οι παιδικές μας πληγές, να καταρρεύσουν οι φαντασιώσεις μας, να νιώσουμε ανεπανάληπτα ευάλωτοι, να χρειαστεί να μεγαλώσουμε.

Μεγαλώνω σημαίνει είμαι σε επαφή με τις πληγές μου, σέρνομαι στα πατώματα, και ταυτόχρονα, τις παίρνω στην αγκαλιά μου για να τις περιθάλψω. Για να με φροντίσω.

Για κάποιους ανθρώπους το επώδυνο αυτής της διαδικασίας ωρίμανσης μοιάζει ιδιαίτερα τρομαχτικό. Φοβούνται πως θα διαλυθούν.

Έχουν χτίσει χρόνιες άμυνες στηρίζοντας μια ζωή φόβου, συναισθηματικής αποστέρησης, ψυχικής ψευδο-αυτάρκειας.

Χάρηκα που ο νεαρός τόλμησε να ρθει σε μένα να καταθέσει τον πόνο του. Να ζητήσει στήριξη από έναν άνδρα, για να γίνει πιο «άνδρας».

Ο ανδρισμός ελάχιστα έχει να κάνει με τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Πολύ περισσότερο υποδηλώνει τον άνθρωπο που ενώ πολύ φοβάται να δεχτεί φροντίδα, να εκτεθεί, να αλλάξει, να μεταμορφωθεί, ενώ όλα αυτά και πολλά περισσότερα τα φοβάται, ωστόσο παίρνει το ν φόβο του αγκαλιά και ξεκινάει το ταξίδι.

Χάρηκα που είδα πριν λίγο έναν άνθρωπο να μου καταθέτει με θάρρος την θλίψη, την ανησυχία, τον πόνο, την απόγνωσή του.

Για να δούμε, θα τα καταφέρει να συνεχίσει να φοβάται, έχοντας με μάρτυρα της
αγωνίας του; Των κρυφών των φόβων; Των ανομολόγητων συναισθημάτων του;…

Για να δούμε…

(μετά από μερικές βδομάδες: τελικά ο φίλος μας δεν θέλησε; δεν μπόρεσε να συνεχίσει;! κανένας δεν θα μάθει. Είναι τελικά πολύ τρομαχτικό να μπεις σε μια σχέση που ξέρεις ότι θα σε βοηθήσει να δεις αυτά που τόσα χρόνια έχεις συνηθίσει -με το πρόσχημα της "κατάθλιψης", των αδυναμιών του χαρακτήρα σου- να αποφεύγεις. Ή μήπως διαφωνείται...;)

Διαβάστε ΕΔΩ ένα σχετικό άρθρο!

Άγχος και αναζήτηση νοήματος στην ζωή

Ο έμψυχος άνθρωπος, στον βαθύτερο πυρήνα του, είναι απόλυτα ελεύθερος.

Μια βασική ένδειξη της ασυνείδητης αναγνώρισης της ελευθερίας του είναι το άγχος, το συνεχές κραυγαλέο ή ανεκλάλητο παράπονο, η φανερή ή μυστική οδύνη, η δυσαρέσκεια για την παρούσα λανθάνουσα υπαρξιακή του κατάσταση.

Ο ελεύθερος, αλλά αλλοτριωμένος άνθρωπος, συχνά ελέγχει τα όρια της ελευθερίας του, παραβιάζοντάς τα.

Προτιμά συχνά -έστω και ασυνείδητα- να διακινδυνεύσει τους βασικούς πυλώνες της ψευδο-ασφάλειας του (υγεία, οικονομική ευρωστία, κοινωνική καταξίωση), προκειμένου να έρθει αντιμέτωπος με τα κατ' ουσίαν ζητήματα της ύπαρξης του (το νόημα της ζωής, του θανάτου, της μοναξιάς, της ελευθερίας).

Χρησιμοποιεί τον πόνο και την οδύνη σαν κάτοπτρο μέσα στο οποίο καθρεφτίζει το αρχικό και -απ' την κατ' επίφαση "πραγματική" του ζωή- λησμονημένο όνειρο της αληθινής ελευθερίας.

Νέο άρθρο: Σ ενδιαφέρει! Κάνε "κλικ" ΕΔΩ και διάβασέ το!